இந்தப் பதிவு, குளோபல் வாய்சஸின் நவம்பர் 2026 சிறப்புத் தொடரான “கட்டமைப்பாக நீதி” என்பதன் ஒரு பகுதி. எந்தவொரு சமூகத்திற்கும் நீதி எவ்வாறு அத்தியாவசியக் கட்டமைப்பாகச் செயல்படுகிறது என்பதை எடுத்துக்காட்ட, இந்தச் சிறப்புத் தொடரில் சட்டப் புதுமைக்கான தி ஹேக் நிறுவனம் (HiiL) உடன் குளோபல் வாய்சஸ் இணைந்து செயல்படுகிறது. இந்தச் செய்திப் பணிக்கு நன்கொடை அளிக்க, Sources பகுதியில் உள்ள இணைப்பைப் பார்க்கலாம்.
இளைஞர்களுக்கான வேலைவாய்ப்பை அதிகரிக்க டேனியல் நோபோவாவின் அரசு முயன்ற ‘ஹோவெனெஸ் என் அக்சியோன்’ (செயலில் இளைஞர்கள்) திட்டத்திற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்து, கீட்டோவில் ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்கள் தெருக்களிலும் சதுக்கங்களிலும் பேரணிகளையும் அமர்வுப் போராட்டங்களையும் நடத்தி வருகின்றனர். மருந்துகள், பாதுகாப்பு, கல்விக்கான நிதி ஆகியவற்றை அவர்கள் கோருகின்றனர்.
அவர்களின் போராட்டங்கள், ஈக்வடாரில் கூட்டாக மக்களைத் திரட்டும் பாரம்பரிய அணுகுமுறையிலிருந்து தெளிவாக மாறியிருப்பதைக் காட்டுகின்றன. முன்பு இதுபோன்ற நிகழ்வுகளை ஈக்வடார் பூர்வகுடி தேசிய இனங்களின் கூட்டமைப்பு (CONAIE), ஈக்வடார் சுதந்திரத் தொழிற்சங்க அமைப்புகளின் கூட்டமைப்பு (CEOSL), ஐக்கியத் தொழிலாளர் முன்னணி (FUT), தேசியக் கல்வியாளர் சங்கம் (UNE) போன்ற தொழிற்சங்கக் குழுக்கள், அத்துடன் பெண்ணிய, சுரங்க எதிர்ப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் இயக்கங்கள் முன்னின்று நடத்தியுள்ளன.
ஆனால், அக்டோபர் 10, 2026 சனிக்கிழமை பிற்பகலில், உயர்நிலைப் பள்ளி மற்றும் பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் தலைமையில் ஈக்வடார் தலைநகரில் மிகப் பெரிய மக்கள் திரட்சி நடைபெற்றது. மத்தியப் பல்கலைக்கழகத்திற்கு வெளியே கூடிய அவர்கள், கீட்டோவின் வரலாற்று மையத்தை நோக்கிப் பேரணியாகச் சென்றனர். பல இளைஞர் கூட்டமைப்புகளை உள்ளடக்கிய தன்னாட்சி எதிர்ப்பு முன்னணி (FARO) இதற்கு அழைப்பு விடுத்தது:
கீட்டோவில் நடப்பது பிரமிக்க வைக்கிறது:
பேரணிக்கு முன்னிலை வகித்தவர்கள் அது முடிவடைந்ததாக அறிவித்து, அனைவரையும் கலைந்து செல்லுமாறு கூறினர். ஆனால், காவல்துறையின் முற்றுகையை மீறி, டேனியல் நோபோவா அரசுக்கு எதிரான முழக்கங்களை எழுப்பியபடி கூட்டம் கீட்டோவின் தெருக்களில் தொடர்ந்து முன்னேறுகிறது. @teleSURtv
— எலேனா ரொட்ரிகஸ் யான்யெஸ் (@ElenaDeQuito), அக்டோபர் 10, 2026
கீட்டோவில் நடப்பது பிரமிக்க வைக்கிறது: பேரணிக்கு முன்னிலை வகித்தவர்கள் அது முடிவடைந்ததாக அறிவித்து, கூட்டத்தைக் கலைந்து செல்லுமாறு கூறினர். இருந்தாலும், காவல்துறையின் தடுப்பை மீறி, டேனியல் நோபோவா அரசுக்கு எதிரான முழக்கங்களை எழுப்பியபடி பெருங்கூட்டம் கீட்டோவின் தெருக்களில் தொடர்ந்து செல்கிறது.
கீட்டோவின் இளைஞர்கள் தெருக்களில் திரண்டு, பொதுச் சேவைகள் சீரழிந்து வருவதைக் கண்டித்தனர். மருத்துவமனைகளில் மருத்துவப் பொருட்களும் மருந்துகளும் இல்லாதது, பொதுக் கல்வி நிதி குறைக்கப்பட்டது, இளைஞர்களுக்கான வேலைவாய்ப்பு குறைவாக இருப்பது, பாதுகாப்பின்மை தொடர்ந்து அதிகரிப்பது, அரசு முகவர்களால் மக்கள் வலுக்கட்டாயமாகக் காணாமல் ஆக்கப்படுவது ஆகியவையும் இதில் அடங்கும். பாலஸ்தீனத்தில் நடைபெறும் இனப்படுகொலைக்கும் லத்தீன் அமெரிக்காவில் அமெரிக்காவின் தலையீட்டுக் கொள்கைக்கும் எதிராகவும் அவர்கள் முழக்கமிட்டனர்.
இளைஞர்களின் போராட்டத்தைத் தூண்டும் கட்டமைப்புச் சீர்கேடுகள்
தேசியப் புள்ளிவிவர மற்றும் மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு நிறுவனத்தின் (INEC) தரவுகளின்படி, ஈக்வடாரில் வேலையில்லாதவர்களில் 40% பேர் 15 முதல் 24 வயதுக்கு உட்பட்டவர்கள். நிலையற்ற வேலைச்சூழல், வாய்ப்புகள் இல்லாமை, அதிக வாழ்க்கைச் செலவு ஆகியவை நாட்டின் இளைஞர்களைப் பாதிக்கும் காரணிகளில் சில மட்டுமே.
இதற்கிடையே, அக்டோபர் 30 அன்று நோபோவா நிர்வாகம் “செயலில் இளைஞர்கள்” திட்டத்தின் 3-வது பதிப்பைத் தொடங்கியது. 18-29 வயதினருக்காக உருவாக்கப்பட்ட இந்த முயற்சியில், மாதம் USD 400 சம்பளத்துடன் 2 மாதங்களுக்குத் தற்காலிக வேலை வழங்கப்படும் என உறுதியளிக்கப்பட்டுள்ளது. இளைஞர் வேலையின்மையைச் சமாளிப்பதில் இந்தத் திட்டம் பயனற்றது என்பதை, விரிவான நீண்டகாலத் தொலைநோக்கு இல்லாததே நிரூபிப்பதாகப் பல கல்வியாளர்களும் குடிமைச் சமூகப் பிரதிநிதிகளும் கூறி, இதைக் கடுமையாக விமர்சித்துள்ளனர்.
நவம்பர் 2025-ல், ஈக்வடாரின் தேசிய சட்டமன்றம் நாட்டின் 2026 நிதிநிலைத் திட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டது. இதில் பொதுப் பல்கலைக்கழகங்கள், பாலிடெக்னிக் கல்வி நிறுவனங்கள், அரசுடன் இணைந்து நிதியளிக்கப்படும் நிறுவனங்கள் மற்றும் முதுநிலைப் படிப்புகளுக்கான ஒதுக்கீடு சுமார் USD 99 மில்லியன் குறைக்கப்பட்டது. இதன் விளைவாக மாணவர் கல்வி உதவித்தொகைகள் இல்லாமை, ஆராய்ச்சியில் முதலீடே இல்லாத நிலை, இலவச அரசுப் பொது உயர்கல்வியில் சேரக் கிடைக்கும் இடங்கள் குறைதல் ஆகியவை ஏற்பட்டன. இலவச அரசுப் பொது உயர்கல்வி, ஈக்வடார் அரசியலமைப்பின் பிரிவு 26-ல் அடிப்படை உரிமையாக உறுதிசெய்யப்பட்டுள்ளது.
இளைஞர் எதிர்ப்பின் மொழியாக முழக்கங்கள்
அமைதியான இளைஞர் பேரணியின்போது, “நோபோவா வெளியேறு, வெளியேறு”, “மக்களுக்கு அமைதி இல்லையென்றால், அரசுக்கும் அமைதி இருக்காது”, “நோபோவா, பாசிஸ்ட்” போன்ற முழக்கங்களைப் பங்கேற்பாளர்கள் எழுப்பினர். இளைஞர்களை மட்டுமல்லாமல் பெரும்பான்மை மக்களையும் பாதிக்கும் சமூகப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கத் தவறிவிட்டதாக அவர்கள் கருதும் அரசுக்கு எதிரான கோபத்தை இந்த முழக்கங்கள் வெளிப்படுத்தின.
மோசமான பொது நிர்வாகத்தை நேரடியாக நிராகரித்ததும், குடிமக்களுக்கு எதிரான அரசின் அளவுக்கதிகமான வன்முறையும் மாணவர்களைப் போராடத் தூண்டின. அமைதியான போராட்டக்காரர்கள் மீது காவல்துறை தாக்குதல் நடத்தியதையும், போராட்டங்கள் குறித்து செய்தி வழங்கிய பத்திரிகையாளர்கள் உடல் ரீதியாகத் தாக்கப்பட்டதையும் சமூக ஊடகங்களில் வெளியான பல காணொளிகள் பதிவு செய்தன.
teleSUR செய்தியாளர் எலேனா ரொட்ரிகஸ் யான்யெஸ் தனது அனுபவத்தை X-ல் பகிர்ந்தார்:
பத்திரிகையாளர்கள் மீதான காவல்துறைத் தாக்குதல்களைத் திரும்பத் திரும்ப விவரிக்க வேண்டியிருப்பதால் நான் வெறுத்துப்போய்விட்டேன். இன்று, இளம் போராட்டக்காரர்களை அதிகாரிகள் வன்முறையுடன் தாக்கியதை ஆவணப்படுத்த முயன்றபோது, பின்னாலிருந்து என் தலையில் தடியால் அடித்தனர். நான் திரும்பி, என்னைப் பத்திரிகையாளராக அடையாளப்படுத்துவதற்காக எனது teleSUR ஒலிவாங்கியைக் காட்டினேன். அதற்குப் பதிலாக மீண்டும் தடியால் அடித்ததில் ஒலிவாங்கி உடைந்தது.
பத்திரிகையாளர்களான நாங்கள் செய்தியாக மாற விரும்பவில்லை. நான் எதிலும் முதன்மைப் பாத்திரமாக இருக்க விரும்பவில்லை. என்ன நடக்கிறது என்பதைச் சொல்வதற்காகவும், அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் யாரும் பார்க்கக் கூடாது என்று பல நேரங்களில் விரும்பும் விஷயங்களை ஆவணப்படுத்துவதற்காகவுமே நான் தெருக்களில் இருக்கிறேன்.
அடிமேல் அடி கொடுப்பதன் மூலம் காவல்துறையின் கொடூரத்தை நான் பதிவு செய்வதை நிறுத்திவிடலாம், எனது ஒலிவாங்கியை ஒதுக்கி வைக்கச் செய்யலாம், அல்லது யாருக்கும் ‘இடையூறு’ ஏற்படாத இடத்திலிருந்து பத்திரிகைப் பணியைச் செய்வதற்காக என்னைப் பல தெருக்கள் பின்னால் தள்ளிவிடலாம் என்று அவர்கள் நினைத்தால், அது மிகப் பெரிய தவறு.
நிகழ்வுகள் நடக்கும் இடத்திலிருந்து விலக வேண்டியது பத்திரிகையாளர்கள் அல்ல. தாக்குவதை நிறுத்த வேண்டியது காவல்துறையினர்தான். தகவல் தெரிவிக்கும் உரிமையைத் தடிமுனையில் பேரம் பேச முடியாது.
— எலேனா ரொட்ரிகஸ் யான்யெஸ் (@ElenaDeQuito), அக்டோபர் 11, 2026
பத்திரிகையாளர்கள் மீதான காவல்துறைத் தாக்குதல்களைத் திரும்பத் திரும்ப விவரிக்க வேண்டியிருப்பதால் நான் வெறுத்துப்போய்விட்டேன். இன்று, இளம் போராட்டக்காரர்களை அதிகாரிகள் வன்முறையுடன் தாக்கியதை ஆவணப்படுத்த முயன்றபோது, பின்னாலிருந்து என் தலையில் தடியால் அடித்தனர். நான் திரும்பி, என்னைப் பத்திரிகையாளராக அடையாளப்படுத்துவதற்காக எனது teleSUR ஒலிவாங்கியைக் காட்டினேன். அதற்குப் பதிலாக மீண்டும் தடியால் அடித்ததில் ஒலிவாங்கி உடைந்தது.
பத்திரிகையாளர்களான நாங்கள் செய்தியாக மாற விரும்பவில்லை. நான் எதிலும் முதன்மைப் பாத்திரமாக இருக்க விரும்பவில்லை. என்ன நடக்கிறது என்பதைச் சொல்வதற்காகவும், அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் யாரும் பார்க்கக் கூடாது என்று பல நேரங்களில் விரும்பும் விஷயங்களை ஆவணப்படுத்துவதற்காகவுமே நான் தெருக்களில் இருக்கிறேன்.
அடிமேல் அடி கொடுத்து வலிமையைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் காவல்துறையின் கொடூரத்தை நான் பதிவு செய்வதை நிறுத்திவிடலாம், எனது ஒலிவாங்கியை ஒதுக்கி வைக்கச் செய்யலாம், அல்லது யாருக்கும் ‘இடையூறு’ ஏற்படாத இடத்திலிருந்து பத்திரிகைப் பணியைச் செய்வதற்காக என்னைப் பல தெருக்கள் பின்னால் தள்ளிவிடலாம் என்று அவர்கள் நினைத்தால், அது மிகப் பெரிய தவறு.
நிகழ்வுகள் நடக்கும் இடத்திலிருந்து விலக வேண்டியது பத்திரிகையாளர்கள் அல்ல; தாக்குவதை நிறுத்த வேண்டியது காவல்துறையினர்தான். தகவல் தெரிவிக்கும் உரிமையைத் தடிமுனையில் பேரம் பேச முடியாது.
ஈக்வடார் கத்தோலிக்கப் பல்கலைக்கழக மாணவர் கூட்டமைப்பின் தலைவர் ஹட்டாரி உல்குவாங்கோ, இந்தப் போராட்டங்கள் “வெறும் தொடக்கம்தான்” என்று தனது உரைகளில் ஒன்றில் எச்சரித்தார்.
அக்டோபர் 10 அன்று இளைஞர்கள் பேரணிகளாலும் அமர்வுப் போராட்டங்களாலும் தெருக்களை நிரப்பியபோது, பாடல்கள் பாடியும் இசைக்கருவிகளை வாசித்தும் முகமூடிகள் மற்றும் மாறுவேட உடைகள் அணிந்தும் தங்கள் குரலைக் கேட்கச் செய்யக் கலையைப் பயன்படுத்தினர். ஒன்றாகச் சேர்ந்தால் தங்களால் மிகுந்த வலிமையுடன் இருக்க முடியும் என்பதையும், தங்கள் கருத்தைச் சொல்ல வன்முறை தேவையில்லை என்பதையும் இதன் மூலம் அவர்கள் காட்டினர்.
போராட்டங்களை அடக்கவும் போராட்டக்காரர்களை ஒடுக்கவும் அதிகாரிகளை அனுப்பி அரசு பதிலளித்தது. அரச வன்முறையின் விளைவாகப் பல டஜன் மாணவர்கள் மூச்சுத்திணறலுக்கு ஆளானது, காயமடைந்தது, காவலில் வைக்கப்பட்டது குறித்த கண்டனங்கள் சமூக ஊடகங்களில் விரைவாகப் பரவின. ஆனால், தங்கள் குரல் கேட்கப்படாத வரையிலும், அரசின் முரட்டுத்தனமான வற்புறுத்தலுக்கு தொடர்ந்து ஆளாக்கப்படும் வரையிலும், மீண்டும் தெருக்களுக்கு வருவோம்; பின்வாங்க மாட்டோம் என்று இந்த இளைஞர்கள் உறுதியளித்தனர்.
வன்முறையாக ஒடுக்குவதற்கான அரசின் திறனை எதிர்கொண்டு, ஈக்வடாரின் தெருக்களில் இளைஞர்கள் முன்னணிப் பங்கு வகிப்பது, சமூகநல அரசின் நெருக்கடியையும் மக்களை விலக்கும் அரசு உறுதிப்பட்டு வருவதையும் மட்டுமல்லாமல், அரசியல் மாற்றத்தின் உந்துசக்திகளாக இளைஞர்கள் வரலாற்றில் வகித்த பங்கையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
சமூகம் பாதுகாத்து வைக்க முயன்ற ‘கண்ணாடித் தலைமுறை’, தங்களை விலக்கிவைக்கும் பொருளாதார மற்றும் அரசியல் அமைப்பின் முரண்பாடுகளை இப்போது அனுபவிக்கிறது. அவர்களின் எதிர்காலம் மேலும் மேலும் நிச்சயமற்றதாகி வரும் நிலையில், அதை மாற்ற அவர்கள் செயல்படுகின்றனர்.